Mijn interview in de SchildersVAKkrant

Het is toch wel bijzonder: ik sta in de SchildersVAKkrant!

Deze vakkrant wordt verspreid onder abonnees. De kans is dus klein dat veel mensen uit mijn eigen omgeving het artikel onder ogen krijgen. Daarom deel ik het hier graag.

Ik ben trots op het resultaat en vind dat het de moeite waard is om te lezen.

Hieronder vind je het volledige artikel.

Klik hier om het artikel in de SchildersVAKkrant te lezen

De tekst uit het artikel:

Bescheiden busje, grootse dromen: ‘Mijn ultieme doel is een flatgebouw’ LANGEZWAAG Waar de schilder gaat, daar gaat zijn busje. De vakman en zijn vervoermiddel zijn sinds jaar en dag onafscheidelijk. Een klassieke dieselbus, elektrisch aangedreven exemplaar of misschien zelfs een (bak)fiets? In deze serie portretteren we de schilder en z’n trouwe vier-, drie- of tweewieler. In dit nummer: muralist Petra Lycklama à Nijeholt (26) uit Langezwaag.

Door Roy Heethaar

Reizen en schilderen, het is voor Petra de ultieme combinatie. Haar Peugeot Partner doet dan ook niet alleen dienst als schildersbus, ze trekt er ook de wijde wereld mee in. ‘Om te kamperen, bijvoorbeeld. We hebben vorig jaar een daktent gekocht, dus het is nu ook een soort minikamper’, zegt ze met een grote glimlach op de oprit van haar vrijstaande woning in Langezwaag, waar ze samen met haar vriend woont.

Ze heeft zich inmiddels dus gesetteld in het Friese dorp waar ze tevens geboren is, maar het avontuur lonkt immer. Zoals in 2023, toen ze met haar backpack door Australië trok.

Silo in Australië

Petra was altijd al een creatieveling – het potlood was naar eigen zeggen vroeger al niet uit haar handen te trekken – maar tijdens die reis werd haar liefde voor het maken van muurschilderingen volledig aangewakkerd. ‘Ik had een werkvisum en moest wat doen om mijn reis te kunnen bekostigen. Overal waar ik kwam liet ik weten dat ik graag wilde schilderen, dat ik daarvoor opgeleid ben. Zo kreeg ik bij een boerderij in Hay, een plattelandsstadje in de Outback, de kans om een muurschildering te maken op een silo. Van de gewassen die er werden verbouwd. Toen dacht ik: ja, dit wil ik écht.’

Reizen en schilderen dus. ‘Ik hoop dit in de toekomst nog vaker te mogen doen, ja. Ik denk ook vaak terug aan die opdracht in Australië. Ik heb iets blijvends gemaakt in een land hier ver vandaan. Dat is toch mooi?’

Wie weet gaat haar daktent haar aan meer van dat soort avonturen helpen. En anders haar gedegen opleidingsachtergrond wel. De ras-Friezin, wier afkomst niet bepaald wordt verhuld door haar achternaam, rondde op het Cibap in Zwolle de opleiding Decoratie en Restauratie/Specialist schilder af en voegde daar eind vorig jaar het certificaat Decoratie Superieur aan toe na een intensieve mbo 5-opleiding in Utrecht.

Hyperrealisme

Daar leerde ze de fijne kneepjes van het vak als muralist. ‘Vooral op het vlak van hyperrealisme’, legt ze uit. Sindsdien heeft ze haar pijlen volledig gericht op opdrachten voor murals (muurschilderingen). In de breedste zin. Van kinderkamers tot silo’s dus. ‘Al heb ik een sterke voorkeur voor omvangrijke klussen die minstens een paar weken in beslag nemen. Dat geeft meer zekerheid.’

Om die zekerheid mede te waarborgen, wisselt ze decoratieschilderwerk nu nog af met regulier schilderwerk. ‘Ik spring bij op klussen van andere schilders. Ook dat vind ik leuk om te doen, maar mijn hart ligt bij mijn werk als muralist. Ik wil er nu echt voor gaan om daar op den duur mijn volledige werkweek mee te kunnen vullen.’

Petra laat ondertussen haar atelier zien, met een prachtig uitzicht over de Friese weides. Ze rolt een groot doek uit, met daarop een indrukwekkende posterschildering van Captain America, gemaakt tijdens haar opleiding Decoratie Superieur. Dat ze de technieken voor hyperrealisme in de vingers heeft, moge duidelijk zijn.

Hoog de lucht in

Maar ze is nog lang niet klaar met haar ontwikkeling als muralist. De volgende halte? Hoog de lucht in. Petra heeft nét haar hoogwerkercertificaat binnen. Nuttig, want haar droomopdracht ligt letterlijk op grote hoogte: ‘Flatgebouwen beschilderen met enorme murals. Dat is het ultieme doel.’

Zelfs op de achterkant van haar bescheiden busje rijdt die ambitie straks met haar mee. ‘Op het lege gedeelte aan de achterkant van mijn busje wil ik graag een afbeelding of schildering van mezelf maken terwijl ik vanuit een hoogwerker werk aan een grote muurschildering. Zo zien mensen onderweg meteen wat voor tof werk ik heb.’

Haar tent staat voorlopig op het dak, maar Petra’s dromen reiken inmiddels een stuk hoger. ‘Kom maar door met die flat’, zegt ze met een knipoog. ‘Ik ben er klaar voor.’